مصطفی دهقان

در حقیقت تاریخ دو قرن گذشته را باید تاریخ ملت سازی و رشد شگفت آورمفوم ملی گرایی بدانیم، مفهومی که به قول والتر باگهوت (Walter Baghut ) "تا وقتی از ما چیزی درباره آن نپرسیده اند می دانیم چیست، اما نمی توانیم آن را به راحتی توضیخ دهیم."
ملی و ملی گرایی
این مفهوم برای ما که در سیطره فرهنگ مسلط - که ایجاد حس ملی گرایی یکی از ستون های آن است-  رشد کرده ایم قابل درک به نظر می‌رسد ولی باید بدانیم که مفهومِ ملت (Nation) مفهومي است كه با دگرگوني‌هايِ چند سده‌ي اخيرِ اروپا (به‌ويژه در ريشه‌ها با جنبشِ روشنگري و در تحققِ عيني‌اش با انقلابِ فرانسه) و به نوعی با تاریخ بالیدن بورژوازی لیبرال گره خورده. جنبشهای نوین لیبرالیسم استعماری در قرن ۱۸ و ۱۹ برای اولین بار  ملی گرایی در شکل و قالب افراطی آن را به طور گسترده به کار بردند و نتیجه ی ابتدایی آن ترسیم نقشه اروپا در عمل بر اساس قطب های مختلف لیبرال استعماری و در بیان بر اساس ملیت شد. هر چند که این مساله در درون جهان استعماری اروپایی چنان مناقشه بر انگیز بود که دو جنگ جهانی در مرکزیت جهان استعماری و صدها جنگ دیگر در پیرامون آن نتیجه ی بلافصل این تقسیم بندی و تضاد منافع حاصل از آن بود.

تضاد میان نیروی های مولد و شکل مراوده (مناسبات میان کارکن و کارفرما)، به هر مناسبتی، اجبارا به صورت یک انقلاب بروز می‌کند بی آنکه پایه های آن به مخاطره بیفتد، و در عین حال این تضاد به شکل های فرعی گوناگون مانند: برخورد طبقات گوناگون، تضاد آگاهی و حتی پیکار سیاسی در جامعه ظاهر می شود.

کاوه حیدری
با این که بیش از 150 سال از شعار ”کارگران جهان متحد شوید“ می‌گذرد، اما هنوز تعریفی درست، شفاف و همراه با تحلیل طبقاتی از کارگر در جامعه ایران برای عموم مردم مشخص نیست. جامعه ایران کارگر را هنوز تنها ”مردان آچار به دست“ و ”پتک به دست“ می بیند.
عواملی از جمله انقلاب انفورماتیک، سیستم کار را تا حد زیادی دگرگون ساخته است. ”شرکت های فراملیتی“ و ”جهانی شدن سرمایه“ شکل‌های نو و متفاوتی از استثمار انسان از انسان را در ”جنگل بی قانون بازار آزاد“ ترسیم نموده است. به همین جهت طبقه کارگر نیاز به بازتعریف دارد و آن چیزی که باید در تعریف آن تاکید کرد کارگر طبقاتی است. (اکثرا با کارگر صنعتی آشنا هستند.)

فرزاد حسن زاده
خصوصي سازي در نظام كاپيتاليستي حدودا از اواسط دهه 80 ميلادي آغاز شد. بعد از آنكه در سال 1975 سرمايه داري در بحران ناشي از رکود  اقتصادی اروپا از يك سو و تبديل شدن شوروي به يك قطب اقتصادي – صنعتي از سوي ديگر و نيز از دست دادن بازار بزرگ چين گرفتار آمد، تلاش نمود تا راه حلي براي مديريت اين بحران بيابد. انديشه هاي اقتصاد باز و بازار آزاد در اين شرايط سكان هدايت اين كشتي طوفان زده را بدست گرفت و با روي كار آمدن ريگان در آمريكا و تاچر در بريتانيا اين سياست از سوي سردمداران ليبرال كاپيتاليسم به اجرا درآمد