تا پاي جان آن را حفظ خواهيم كرد

۱ - جنبش دانشجويي در ايران هميشه به عنوان نيرو محركه ي اصلي حركت هاي اجتماعي محسوب مي شده است. تاريخ پنجاه و چند ساله ي مبارزات دانشجويي ايران تا به امروز اثبات كرده است كه تنها زماني جنبش دانشجويي مي تواند به جنبشي مترقي در جامعه تبديل شود كه اهل مسامحه نباشد و به عبارتي خود را از بدنه ي حاكميت مستقل سازد. بايد گفت استقلال راه دانشجو در هر برهه اي از تاريخش كه به دست آمده، توانسته تاثيري جدي بر ساختار سياسي نظام هاي استثمارگر ايران بگذارد.

آري بار ديگر در اين مقطع از تاريخ، مبارزات دانشجويي به معناي واقعي شكل گرفته است و اصلا بعيد نبود كه حاكمیت مرتجع، اين جهت گيري اصيل جنبش را كه اينك با پرچم سرخ به اهتزاز در آمده، تاب نياورد. به راستي اينك جهل و علم در تقابل با يكديگرند.

۲ - اكنون بيش از يك ماه از يورش بي سابقه ي نيروهاي امنیتی به دانشگاه ها مي گذرد. براي چندمین بار حاكمیت براي وارونه جلوه دادن حقايق، هجمه ي بي سابقه اي را نسبت به مبارزان دانشجو شروع كرده است. براي نمونه در دانشگاه مازندران به شيوه ي مضحكي، فعالين چپ دانشجويي را با اتهاماتي از قبيل جريحه دار كردن عفت عمومی، بلند بودن صداي موسيقي در منزل شخصي، رابطه ي نامشروع و موارد ديگر كه به زعم عناصر وزارت اطلاعات و امنيت كشور، مي تواند اذهان عمومي را راضي نگه دارد، زنداني كرده اند.

۳ - سناريوي وزارت اطلاعات و امنيت كشور به اين جا ختم نمي شود، ۸ نفر از فعالين دانشگاه مازندران را نزديك يك ماه در سياه چالهاي خود نگه داشتند و آن ها را زير شديدترين شكنجه هاي جسمي و رواني قرار دادند. بي خوابي هاي دادن طولاني، لخت كردن مبارزان دانشجو در سرما، شكنجه با باتوم برقي و شلاق، آويزان كردن از سقف، تهديد خانواده هاي دانشجويان،‌ بازجويي هاي بي وقفه، برپايي دادگاه هاي تفتيش عقايد با اتهامات واهي از قبيل ارتباط با خارج كشور و سوالات مضحكي مانند اين كه چه كتاب هايي خوانده ايد تنها نمونه هایی از شیوه ی برخورد اين مزدوران با دانشجويان مبارز ما در مدت اسارت آنها در بندهاي انفرادي اطلاعات و امنيت رژيم اسلامي بوده است. اين طنزنامه با بمب گذاري توسط عوامل رژيم در دانشگاه صنعتي بابل به صورتی كاملاْ ناشيانه و خنثي كردن آن گوياي اين است كه اين حکومت غيرمردمی هنوز از نظر آرتيست بازي و نقش بازي كردن در سطح آماتوري قرار دارد.

۴ - و اما بازداشت، شكنجه و مقاومت رفيق آرش پاكزاد با اعتصاب غذا، خود حكايت ديگري دارد. ۱۵ روز پيش دستگاه قضايي رژيم حكم آزادي رفيق آرش را از بند انفرادي اطلاعات ساري صادر كرده است. اما عناصر امنيتي رژیم از آزادسازي وي خودداري مي كنند. گويي آن ها ارزش رفيق را دريافته اند و به اين سادگي بازگشت رفيق آرش را به جنبش دانشجويي را برنمي تابند.

اينك ما به عنوان جمعي از دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب دانشگاه هاي مازندران اين ستم گري رژيم را محكوم كرده و به حاكميت هشدار مي دهيم در صورتي كه رفيق آرش پاكزاد و ديگر رفقاي زنداني ما را آزاد نكنند، ما نيز به حكم روش قهري خود مبارزاتمان را وارد فاز جديدي خواهيم نمود.

زنده باد آزادي و برابری

آذر امسال در حالی به نیمه میرسد که اوین مفتخر به حضور بهترینهای جنبش دانشجویی در بطن خود است. و دانشگاه رو سیاه از مواجهه با خشم دانشجویان آزادی خواهی است که یک صدا رهایی هم درسانشان را طلب میکنند. آذر به نیمه رسیده است و سه اهورای امیر کبیر همچنان در بندند.

رفقای ما را آزاد کنید !

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب سراسر ایران؛

همانطور که مطلع هستید سی تن از رفقای ما در بند 209 زندان اوین تحت شکنجه و بدترین شرایط جسمی و روحی قرار دارند. برگزاری قدرتمند مراسم روز دانشجو در تهران، مازندران، کرمانشاه، تبریز و همدان نشان دهنده عزم راسخ ما برای رساندن فریاد رسای آزادیخواهی و برابری به گوش جامعه بود. رژیم اختناق و سرکوب اسلامی در این خیال واهی به سر می برد که با دستگیری رفقای ما خواهد توانست مانع برگزاری شکوهمند مراسم روز دانشجو شود. اما در این راه شکست مفتضحانه ای خورد. این پیروزی را به تمامی رفقای دانشجو تبریک می گوییم.

همواره در تاریخ چپ در ایران مرسوم بود که نسیم سوسیالیسم از غرب ایران می وزد. با تلاش های حاکمیت و نیز گروه های فاشیستی و قوم گرا در این منطقه چندی بود چپ به فراموشی سپرده شده بود ولی امروز می بینیم که در کردستان و پس از آن در کرمانشاه پرچم سرخ دوباره با صلابت به احتزاز در امده است.

رفقا

خوش آمد گویی رفقای مشهد را پذیرا باشید. بدانید که ما همواره فارغ از هرگونه تعلقات قومی بر منبای انترناسیونالیسم مارکسیستی پشتیبان و همیار شما خواهیم بود. ورود شما به جبهه ی چپ در این شرایط که خاکمیت تمام قوای خود را برای سرکوب دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب به کار بسته است نشان دهنده ی ناکارآمدی این خربه در مقابله با چپ رادیکال است.

زنده باد سوسیالیسم

دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد 

امروز علیرغم دستگیری ها و فشارهای نیروهای امنیتی حکومت٬ مراسم با شکوه ١٦ آذر در دانشگاه تهران برگزار گردید. در این مراسم جای خالی تک تک رفقای دستگیر شده مان احساس میشد. احساسی که در طول مراسم باشکوه امروز با خشم و نفرت از کسانی که یاران ما را به بند کشیده اند همراه بود. امروز دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب نشان دادند که با دستگیری و زندان نمیتوان روندی را که آغاز گشته است٬ سرکوب کرد. دانشجویان امروز با شعارهای "نه به جنگ"٬ " دانشگاه پادگان نیست" و "آزادی دانشجویان زندانی" جواب خود را محکم به حاکمان دادند.
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب اعلام میکنند تا آزادی همه عزیزان در بند از پا نخواهند نشست. ما همه نیروهای سیاسی٬ احزاب و شخصیت ها و دانشجویان کل کشور و مردم را فرامیخوانیم که برای آزادی همه دستگیر شدگان ما را حمایت کنند.
رفقای دانشجو در سراسر کشور!
دانشگاه تهران یکبار دیگر نشان داد که جواب سرکوب و زندانی اعتراض و ادامه راه است! مراسم های خود را هرچه با شکوه تر از فردا در هرکجا که هستید برگزار کنید! صف دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب به گستردگی کل ایران است! از تهران تا اصفهان٬ از مشهد تا سنندج٬ از همدان تا ارومیه و تبریز در جا به جای این مملکت باید صدای آزادیخواهی و برابری طلبی باید شعار نه به جنگ و دانشگاه پادگان نیست. باید شعار آزادی فوری و بیقید و شرط همه زندانیان به گوش برسد.

زنده باد صف متحد دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب
زنده باد آزادی و برابری

آکسیون کم نظیر شما امروز نشان داد که حتی با دستگیری گسترده نیروها ما، چپ همچنان با قدرت هرچه تمام در صحنه ی سیاسی کشور به پیش خواهد رفت. هر چند بودن رفقا به حتم در برگزاری باشکوه تر برنامه تاثیر گذار بود ولی شما ثابت کردید که با حداقل نیرو و زیر ببیشتر فشار امنیتی نیز آرمان چپ نخواهد مرد. باید گفت که هماهنگی و ثبات قدم شما بر اجرای برنامه برای رفقای دیگر شهر های کشور درسی فراموش نشدنی خواهد بود. در فضایی مملو از رعب و وحشت که توسط دستگاه سرکوب حاکمیت بر دانشگاه تهران حاکم بود، برگزاری آکسیون آن هم در چنین ابعاد وسیعی برای بسیاری غیر قابل درک بود. تحکیمی ها که با خوشحالی خبرهای دستگیری رفقای مارا سانسور می کردند گویا برای تحکیمی های وابسته و مزدور خبر درخواست مادر علی عزیزی برای با خبری از وضعیت فرزندش مهمتر از دستگیری ۲۴ تن از رفقای ما در طول ۴۸ ساعت بود.

زنده باد سوسیالیسم

دانشجوهای آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد

خطاب به رفقا در تهران

حاکمیت با تمام قوا به صحنه آمد تا از برگزاری آکسیون ۱۶ آذر جلوگیری نماید ولی گمان نمی برد که هجوم گسترده اش به چپ رادیکال باعت اتحاد هر چه بیشتر این جریان دانشجویی شود. اکنون تمامی رفقا از چپ رادیکال تا چپ کارگری متحد شده اند و اگر تا دیروز بر سر مسائل تئوریک اختلاف نظر داشتند امروز دست در دست یکدیگر برای رهایی رفقای در بند فریاد آزادی خواهی سر می دهند. حاکمیت باید بداند که چپ از هر نوع تئوریک اش در مقوله ی پراتیک کاملا هماهنگ و متحد وارد جریان مبارزه خواهد شد. رفقای چپ کارگری نیز با این حرکت شایسته و حمایت از آکسیون رفقا نشان دادند که تمامی شائبه ها در موردشان سوئ تفاهمی ناپسند بوده است.

رفقا سراسر کشور

حمایت از دانشجو سرلوحه کار جنبش چپ قرار دارد. ما نه تنها خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط رفقای در بند بلکه خواستار آزادی تمامی دانشجویان زندانی هستیم. همه باید بدانند که دستگیری و ارعاب نمی تواند کوچکترین سدی در برابر قدم های مطمئن و استوار ما ایجاد کند.

حاکمیت باید بداند که اکنون چپ رادیکال صحن دانشگاه های کشور را به میدان جدال برای آزادی تمامی دانشجویان در بند تبدیل خواهد نمود. زمان آن فرا رسیده که قدرتمان را به استبداد نشان دهیم. از همه می خواهیم که در این راه ما را یاری کنند.  

ما دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی در روز ۱۸ آذر خشم خود از نقض حقوق اولیه دانشجویان در سراسر کشور را به حاکمیت نشان خواهیم داد.

زنده باد سوسیالیسم

دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد

دستگیری رفقای ما در تهران ثابت نمود که جریان چپ رادیکال در دانشگاه های کشور دارای چنان قدرتی است که حاکمیت حاضر شده برای سرکوب آن به این جریان به صورت علنی رسمیت ببخشد. جریانی که از دل توده ی دانشجو برخواسته و با استقلال از جناح های قدرت توانست خود را به مثابه ی تنها آلترناتیو برای تحقق بخشیدن به شعار آزادی و برابری بر همگان معین نماید. در این مسیر چپ رادیکال هزینه های بسیاری پرداخته است ولی اتحاد و انسجام جریان چپ در سراسر کشور باعث شد که با هر هجوم نیروهای سرکوبگر قدرت بیشتر کسب نماید.

رفقا

شما تنها نیستید. همان گونه که سال قبل و در جریان دستگیری رفقای دانشگاه مازندران با ایستادگی و اتحاد توانستیم آنان را از بند ارتجاع رها سازیم امروز نیز با اتحادی ناگسستنی خواهیم توانست رفقای دربندمان را نیز آزاد کنیم. برای ما شعارهای تحکیمی نظیر هزینه و فایده بی معناست. 

رفقا

باید بار دیگر در صفوف به هم فشرده و متحد دانشجویی به حاکمیت نشان دهیم که رفقای در بندمان تنها نسیتند و همان گونه که برای آزادی دیگر زندانیان راه آزادی (از هر مرام و مسلکی) تلاش نمودیم این بار برای آزادی رفقایمان با تمام قوا به صحنه خواهیم آمد و مراسم بزرگداشت روز دانشجو را به صحنه ی مصاف نیروهای آزادی خواه با نیروهای سرکوبگر تبدیل خواهیم کرد.

رفقا

دانشجویان آزادی خواه و برابری سراسر کشور

به یاری رفقای خود بشتابید. اکنون زمان آن فرا رسیده که با تمام قوا به حاکمیت نشان دهیم که در برابر تعرض آنان چون انجمن اسلامی چی های تحکیمی نه تنها سکوت نخواهیم کرد بلکه صحن دانشگاه های کشور را به میدان تقابل آزادی خواهی و ارتجاع تبدیل خواهیم نمود.

ما دانشجویان آزدی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد خواستار آزادی بی قید و شرط تمامی دانشجویان زندانی هستیم.

زنده باد سوسیالیسم

دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد 

۱۲/۰۹/۱۳۸۶

در آستانه ١٦ آذر، خبر دستگیری دانشجویان، این صدای آزادیخواهی و برابری طلبی، موجی از خشم در میان تشنگان آزادی و برابری را براه انداخت. دستگیری دانشجویان، حمله به حق طلبی و ضدیت با جنگ، و تعرض به آزادیخواهی و برابری طلبی در جامعه است. باید در مقابل این تعرض محکم، متحد و یکپارچه به میدان آمد.

دانشجویان سراسر ایران!

دستگیرشدگان دوستان و رفقای همه ما اند که برای مقابله با تلاشمان برای پادگانی نشدن دانشگاه به گروگان گرفته شده اند!

دانشجویان دستگیر شده، عزیزان همه ما اند که برای پاک کردن صدای انسانیت از دانشگاهها و تحکیم فضای خرافه و تحمیق و جنگ بر دانشگاهها، به گروگان گرفته شده اند!

حمله به هر دانشجویی حمله به همه ما است! بناید رفقایمان در این میدان تنها بمانند! نباید ارتجاع بتواند با تعرض به هیچ یک نفری از ما، آزادیخواهی و انسانیت را قربانی کند! سکوت و خاموشی مجاز نیست! باید یک صدا و متحد به میدان آمد!

شعار همه ما این است: "دانشگاه پادگان نیست!" ٬ "نه به جنگ"!

دستگیری رفقایتان دلیل دیگری بر این خواست بر حق ماست! دستگیر شدگان جرمی جز این خواست پایه ای ما ندارند. تنها گذاشتن رفقایمان ننگ است! هیچ دستگیری نباید بدون اعتراض و جواب بماند! تا آزادی همه دستگیر شدگان از پای ننشینیم! اعتراضات ما به مناسبت ١٦ آذر امکانی است که رفقایمان را تنها نگذاریم. به میدان بیاﺋید و خواهان آزادی همه دستگیر شدگان شوید! تلاش و اعتراض را نباید به فردا موکول کرد

تنها حضور متحد و یکپارچه ما میتواند جلوی دستگیری بیشتر، جلوی پادگانی شدن دانشگاه و آزادی همه دستگیر شدگان و جلوی تحمیل خرافه و جهل را بگیرد! قرار ما روز ١٣ آذر٬ دانشگاه تهران!

مردم!

دستگیری دانشجویان، فرزندان و مدافعین ترقی و آزادیخواهی شما، تعرض به همه شما است! اگر از خفقان و خرافه و جهل و فقر و نابرابری به تنگ آمده اید، اگر از فضای خفقان جنگی و تبعیض و نابرابری به ستوه آمده اید، اگر از پادگانی شدن دانشگاهها و محل کار و زندگی تان به ستوه آمده اید!

باید از نگاهبانان آزادیخواهی و صدای حق طلبی که از دانشگاه و توسط دانشجو بلند میشود، دفاع کنید! بی تفاوتی جایز نیست! دستگیری هر دانشجویی حمله به انتظارات انسانی شما از زندگی است! برای آزادی دانشجویان زندانی اعتراض کنید و ١٦ آذر به یاری مبارزه فرزندانتان در دانشگاهها بشتابید و دستهای همبستگی و حمایت تان را بسوی آنها دراز کنید!

تنها دو روز مانده به آكسيون دانشجويان دانشگاه تهران به مناسبت روز دانشجو، با نيروهاي امنيتي هجوم به منازل 4 تن از فعالين چپ دانشگاه تهران آنان را دستگير و به مكان نامعلومي منتقل كرده‌اند و تا اين لحظه هيچ خبري از آنان در دست نيست. رفقاي ديگرمان در دانشگاه تهران زنداني شده‌اند و در صورت خروج توسط نيروهاي انتظامي و امنيتي بازداشت خواهند شد. كساني كه تنها خواستشان آزادي و تنها تكيه‌گاهشان دانشجويان مستقل و آزادي خواه ديگر دانشگاه هاست.

در چنين شرايطي و با توجه به اينكه فعالين ديگر دانشگاه هاي كشور نيز تحت فشار قرار گرفته و توسط نهاد هاي درون و بيرون دانشگاه تهديد مي‌شوند، به روشني مي‌توان پروسه‌ي دامنه‌ دار سركوب فعالان دگرانديش را در آستانه‌ي روز 16 آذر مشاهده كرد. هر چند كه اين شرايط مختص به اين زمان خاص نبوده ولي با توجه به تاريخچه‌ي 16 آذر بعنوان نماد آزادي خواهي جنبش دانشجويي،‌چنين رفتارهايي كاملا قابل پيش بيني بود.

در هر حال ما دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب دانشگاه فردوسي مشهد خواستار آزادي فوري و بي قيد و شرط تمامي دانشجويان زنداني بوده و اعلام مي‌داريم در صورت ادامه‌ي اين تحركات از سوي حاكميت و آزاد نشدن رفقاي دربند، اعتراض خود را به وسيله‌ي صفوف به هم فشرده و متحد دانشجويي نمايان خواهيم كرد و اينگونه جو سازي ها نمي‌تواند كوچكترين ضربه‌‌ي بر خواست جنبش وارد آورد. كساني كه قدم در راه مبارزه نهاده‌اند خود را براي هر شرايطي آمده كرده‌اند و بايد اعلام نمود تا آزادي رفقاي زنداني در كنار تمامي آزادي خواهان خواهيم ايستاد.

دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب دانشگاه فردوسي مشهد

11/09/1386

به نام انسان، آزادی و برابری

آن‌چه که از توصیف و تبیین شرایط جامعه برمی‌آید حاکی از عروج جنبش‌های اجتماعی است که هر یک بر بستر شکاف و تضادی اجتماعی رشد می‌یابد. تمامی خواست‌های جامعه و درگیر شدن اقشار مختلف آن اعم از کارگران، زنان، معلمان و دانشجویان، پتانسیل عظیمی را برای تغییر موجب گشته است و ضرورتی تاریخی را بر فعالین هر یک از عرصه‌ها و عموم مردم معلوم گردانیده است.

دانشجویان آزادی خواه دانشگاه گیلان بدین وسیله اعتراض شدید خود را نسبت به بازداشت دانشجویان دانشگاه امیر کبیر و دانشجویان پلی تکنیک و ربوده شدن یکی از دانشجویان دانشگاه مازندران و همچنین برخورد خجالت آور مسئولین مهرورز با سایر دانشجویان دانشگاه های کشور تهران، شاهرود، اهواز، گیلان، قزوین و ... اعلام می دارد.

بار ديگر دانشگاه و دانشگاهيان هدف هجوم سركوبگران قرار گرفتند. نيروهاي لباس شخصي، در كشور تحت حاكميت امام زمان به خود اجازه مي دهند حرمت دانشگاه را شكسته و دانشجو را از مقابل در دانشكده فني دانشگاه مازندران بربايند. بيژن صباغ يكي از صدها دانشجويي است كه فرياد آزادي خواهي سر داده و مورد مرحمت و تفقد لباس شخصي ها قرار گرفته است.       ‌   

روز شنبه 25 فروردين بيژن صباغ دانشجوي دانشكده فني دانشگاه مازندران كه پس از وقايع اخير اين دانشگاه به يك ترم تعليق از تحصيل محكوم شده بود ،‌توسط نيروهاي امنيتي ناشناس در برابر دانشگاه ربوده شد ، كه تا اين لحظه هيچ اطلاعي از وضعيت وي در دست نيست . پس از آن تعدادي از دانشجويان اين دانشگاه ،‌از جمله سه دانشجويي كه از روز شنبه پس از صدور احكام انضباطي شان در اعتصاب غذا به سر مي بردند ،‌ در اعتراض به ربوده شدن بيژن و وضعيت پيش آمده در محيط دانشگاه دست به تحصن زدند.

تلاش انسان ها براي رسيدن به جهاني که قوانين حاکم بر آن، محصول اراده ي مستقيم آنان در تعيين آزادانه ي سرنوشتشان باشد، درقلمرو تاريخ نوين بشر به خلق جنبش هاي بزرگي منجر شده است. نيروي ذخيره شده در اين جنبش ها، اگر مسلح به ايده هاي پوينده ي شعور ترقي خواه انسان باشد، مهارناپذير است. چرا که رکن مادي ساختمان اين جنبش ها را   تجربه ي عمومي نبرد با بي عدالتي و استبداد تشکيل مي دهد.