دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب مشهد

derafshmag — Tue, 05 Feb 2008 20:52:18 GMT

درفش کاویانی فیلتر شد!

آدرس جدید:

www.derafshmag01.blogfa.com

شکنجه دانشجويان چپ در بند ۲۰۹ اوين، کميته دانشجويی گزارشگران حقوق بشر

derafshmag — Tue, 05 Feb 2008 20:31:18 GMT

با گذشت ۲۱ روز از بازداشت ۱۰ دانشجوی طيف چپ، هنوز هيچ گونه اطلاعی در مورد اتهامات اين دانشجويان در دست نيست.

خانواده تعدادی از دانشجويان امروز برای اولين بار موفق به ملاقات با فرزندان خود شدند.

سروش ثابت، سروش دشتستانی ، بيتا صميمی زاد، آناهيتا حسينی، محمد پورعبدالله، بيژن صباغ و بهزاد باقری، مرتضی خدمتلو، امين قضايی، ۹ دانشجويی هستند که روز ۲۶ دی ماه در منزل يکی از دانشجويان بازداشت و روانه بند ۲۰۹ زندان اوين شدند. مرتضی اصلاحچی دبير سابق انجمن اسلامی دانشگاه علامه نيز در همين روز در منزلش بازداشت و به زندان اوين منتقل شد.

ادامه بازداشت اين دانشجويان در شرايطی صورت می گيرد، که تعدادی از فعالان دانشجويی بازداشت شده در آذرماه نيز، پس از گذشت بيش از ۲ ماه، همچنان در بازداشتگاه وزارت اطلاعات نگهداری می شوند.

طی هفته های گذشته تعدادی از دانشجويان با قرار وثيقه های سنگين ۵۰ تا ۱۰۰ ميليون تومانی از زندان آزاد شده اند، با اين حال از سرنوشت ساير دانشجويان بازداشتی اطلاعی در دست نيست.

بنابر اخبار رسيده و به گفته تعدادی از دانشجويان آزاد شده، وزارت اطلاعات با تحت فشار گذاردن بازداشت شدگان جهت انجام اعترافات تلويزيونی قصد دارد به مانند سالهای اخير با نمايش فيلمی از اعترافات دانشجويان، زمينه را برای برخوردهای سنگين با فعالان دانشجويی آماده نمايد.

همچنين خبرهای رسيده حاکی از شکنجه جسمی دانشجويان در بند ۲۰۹ زندان اوين است.

پيش تر دانشجويان بازداشت شده دانشگاه اميرکبير با اعلام اين موضع که در بند ۲۰۹ زندان اوين تحت شکنجه های جسمی قرار گرفته اند، از قوه قضائيه درخواست پيگيری در اين مورد را کرده بودند، اما پس از مدتی دستگاه قضايی اعلام کرد که دلايلی دال بر صحت اين موضوع پيدا نشده است.

شنيده ها حاکی است، در جريان بازداشت های دانشجويان طيف چپ علاوه بر شکنجه های شديد روانی همانند تحقير، توهين، تخريب شخصيت و .. ، تعدادی از دانشجويان نيز مورد شکنجه های جسمی قرار گرفته اند که اين شکنجه ها شامل ضرب و شتم توسط تيم بازجويی،استفاده از کابل و .. بوده است. بطوريکه تعدادی از بازداشت شدگان دچار آسيب های جسمی شديد شده اند.( اين کميته در آينده جزئيات بيشتری را در مورد شکنجه های وارد ه بر دانشجويان منتشر خواهد کرد.)

گفتنی است به جز سعيد حبيبی، تاکنون کليه بازداشت شدگان آذرماه، موفق به ديدار با خانواده خود شده اند. با اين وجود، سعيد حبيبی تنها يک بار امکان تماس با خانواده اش را بدست آورده است.

لازم به ذکر است، طی ۳ ماه گذشته بيش از ۶۰ دانشجو در تهران و شهرستان ها به بازداشت نهادهای امنيتی در آمده اند. و هم اکنون حدود ۴۰ تن از آنان درزندان به سر می برند.

Komite.gozareshgar@gmail.com
http://www.schrr.net

derafshmag — Tue, 05 Feb 2008 11:47:18 GMT

آزادی رفقایمان محمد زراعتی و فرزاد حسن زاده به تمام

دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب و خانواده هایشان، تبریک می گوییم.

در حالی که قرار بود فردا چهارشنبه در دانشگاه فردوسی مشهد تجمعی اعتراض آمیز به جهت آزادی رفقای دربندمان محمد زراعتی و فرزاد حسن زاده، فریاد برآوریم، رژیم جمهوری اسلامی بار دیگر از ترس طنین انداز شدن صدای آزادی خواهی و برابری طلبی در دانشگاه، رعشه بر اندامش افتاد و بی درنگ اقدام به آزادی رفقایمان کرد.

تا آزادی تمام رفقایمان از پای نخواهیم نشست.

زنده باد آزادی

زنده باد برابری

derafshmag — Mon, 04 Feb 2008 21:39:18 GMT

فراخوان تجمع برای

آزادی دانشجویان

دربند

۱۷ بهمن - ساعت۱۲- درب شمالی

دانشگاه فردوسی

به نهادهای امنیتی: چنانچه دانشجویان دربند

مشهدی( محمد زراعتی و فرزاد حسن زاده) فورا

آزاد نشوند دانشجویان حرکت اعتراضی خود را از

درون حصار دانشگاه فراتر خواهند برد و این اقدام

نیروهای امنیتی که اعلان جنگ مستقیم با جنبش

دانشجویی است با تمام توان پاسخ خواهند داد.

derafshmag — Mon, 04 Feb 2008 01:29:18 GMT

تبدیل قرار بازداشت به قرار وثیقه برای رفیق مجید اشرف نژاد

روز چهارشنبه رفیق مجید اشرف نژاد با تبدیل قراربازداشت به قرار وثیقه از زندان اوین آزاد شد.

آزادی مجید عزیز را به همه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب ، به خانواده عزیزش و به خود مجید عزیزتبیرک میگوﺌیم.

مبارزه تا آزادی همه دستگیر شدگان ادامه خوهد داشت

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کاشان در اعتراز به تداوم بازداشت دانشجویان آزادیخواه و برابری

رنج نامه دانشجویان دیگر نیاز به تکرار ندارد. نا نوشته آن را می توان خواند...
سکوتمان نشانه آسایش نیست. طوفانی است در این آرامش و غوغایی است در پس این سکوت...
دراز دستی تا آن جا ادامه یافته که حتی رای دادگاه را هم به نشان غرور و به نماد قلدوری در عمل نمی پذیرند...سیاست، سیاست گردن کلفتی است....
شاهد دستگیری دوستان چپ خود در دانشگاه هستیم که وقیحانه ربوده می شوند و ظالمانه محبوس...و دوباره فشارهایی برای اعترافات تلویزیونی، از آن سناریوهایی قدیمی....
مانند همیشه محکوم می کنیم...فارغ از هر گونه نگرش و مکتبی.
اگر جسارت شنیدن اندیشه هایمان را ندارید لااقل حقوق شهروندیمان را رعایت کنید...
به امید دانشگاهی با آزادی تمام اندیشه ها

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کاشان

تحکیم وحدت ، لیبرال ها : وقتی مدعیان جنبش دانشجویی به آغوش حاکمیت پناه می برند

derafshmag — Sat, 02 Feb 2008 11:21:07 GMT

دفتر تحکیم وحدت و لیبرال ها این بار هم در برابر خشم دانشجویان معترضی که این بار دیگر هیچ توهمی نسبت به جریان های سازش کارندارند نتواستند سکوت کنند ولی این بار این هر دو با صدور دو بیانیه سازش کارانه خطاب به دانشجویان و حاکمیت مهر پایان تاریخ مصرف خود را با قدرت هر چه تمام بر پیشانی خود حک کردند.

اکنون و در این شرایط حساس که جنبش دانشجویی در آستانه ی یک تولد دیگر قرار گرفته، لازم است که در قبال چنین بیانیه ها و چنین موضع گیری هایی خطاب به جنبش دانشجویی به نکاتی چند اشاره شود، باشد تا کمکی باشد در راه شناخت هر چه بهتر ماهیت جریان های جدا از جنبش واقعی دانشجویان معترض.

در روزهای اخیر که خشم دانشجویان دانشگاه تهران نسبت به مسائل صنفی و سیاسی منجر به برگزاری چندین تجمع اعتراضی قدرتمند در کوی دانشگاه و در پی آن دخالت گارد ویژه ضد شورش و ورود آن به کوی دانشگاه و در گیری با دانشجویان شد، دفتر تحکیم وحدت و لیبرال های دانشگاه تهران اقدام به صدور دو بیانیه کردند که در آن ها دانشجویان را دعوت به آرامش کرده، آنان را از دادن شعار های سیاسی بر حذر داشته، اندکی به حال مامورین زخمی شده ی گارد ویژه دل سوزاندند و البته همچون همیشه برای پایان یافتن ماجرا دست به دامان دولتمردان شدند.

نکته ای که در این میان بیش از هر چیز دیگر به چشم می خورد شباهت بیش از اندازه ی این دو بیانیه با یکدیگر و وجود نکات مشابه بسیاری است که پیش از هر چیزی دال بر موضع گیری یکسان دو جریان به ظاهر متفاوت در قبال یک مسئله ی مشترک است. و همانا این نکته به راستی این واقعیت را بیش از پیش بر ما آشکار می کند که ماهیت واقعی یک اندیشه را تنها در موضع گیری و عملش در پیچ های سیاسی مهم و تاریخی می توان درک کرد نه درافاده ها و لفاظی های هر از چند گاهانه در باب دموکراسی و حقوق بشر. موضع گیری اخیر این دو جریان حاکی از این بود که جریانات راست هر چند که در جامعه ای با شرایط عادی ادای اپوزیسیون منتقد دولت را در آورند و نیز دائما در حال سر و کله زدن با یکدیگر باشند، به محض اینکه در مقابل یک جنبش اجتماعی رادیکال و میلیتانت قرار بگیرند به سادگی هر چه تمام یکدیگر را و نیز دولت حامیشان را سخت در آغوش گرفته و در برابر ستمدیدگان جامعه صف آرایی می کنند و این برای دانشجویان و مردم ایران به راستی یک نشانه است از این اصل که تمام جناح های سهیم در قدرت و تمام اپوزیسیون راست در ایران در نهایت به یک چیز منجر خواهد شد و آن هم ادامه ی خفقان و سرکوب در این کشور است.

هر دوی این بیانیه ها مشکلاتی که منجر به ایجاد فضای اعتراضی در دانشگاه و بروز اعتراضاتی از این دست شده است را مربوط به تعدادی ار مسئولین در دولت نهم می دانند. یعنی در واقع تمام نا برابری ها و سرکوب های اخیر را صرفا مربوط به تعدادی شخصیت می داند که گویی با کنار رفتن آن ها تمام مشکلات بشریت در ایران حل خواهد شد. ولی آیا می توان اذهان دانشجویان آگاه امروز را از تمام سرکوب هایی که در دوران حاکمیت روسای مشارکتی شان بر جنبش دانشجویی اعمال شد پاک کرد. آیا کسی فراموش می کند که حادثه تلخ ١٨ تیر ١٣٧٨ در دوران ریاست جمهوری آقای خاتمی اتفاق افتاد. نگاه جزئی نگر جریانات راست چه از نوع چه از نوع لیبرالی و چه از نوع تحکیمی همیشه سعی در آن دارد که تناقضات بنیادی حکومت را به مسائل جزئی ربط دهد و از این طریق کلیت نظام و روابطی که بازتولید کننده ی نابرابری ها هستند را انکار کند.

این نه صرفا مسئولین فعلی دانشگاه تهران و وزارت علوم بلکه حکومت جمهوری اسلامی است که این اتفاقات را می آفریند. ما نه فقط در بهمن ٨٦ و خرداد ٨٥ بلکه در خرداد ٨٢ و تیر ٧٨ هم شاهد ورود نیروهای نظامی و لباس شخصی به کوی دانشگاه و ضرب و شتم وحشیانه ی دانشجویان بودیم و این فقط حوادث دانشگاه است. کارگران ستمدیده ای که از فرط گرسنگی جان می دهند را چه می کنید؟ آیا آن هم فقط در دوره ی احمدی نژاد بوده است؟ آیا کشتار کارگران خاتون آباد در دوره ی آقای خاتمی را می توان فراموش کرد؟

جالب اینجاست که وقتی دانشجویان برای بیان خواسته هایشان از جمله آزادی دانشجویان زندانی تجمعات اعتراضی برگزار می کنند، هر دوی این جریان ها همچون همیشه از برخوردهای خشن دانشجویان ابراز نگرانی کرده و آنان را دعوت به آرامش می کنند. به راستی که این موضع گیری شاهکاری است که که قابلیت ثبت در کتاب لطیفه های تاریخی را دارد. گارد ویژه ضد شورش که تا بن دندان مسلح است همراه با ماشین های زره پوش به دانشجویان حمله ور می شود، آنگاه در این میانه عده ای پیدا می شوند که دانشجویان را از اعمال خشن برحذر می دارند. این یک واقعیت طبیعی است که دانشجویی بی دفاعی که در محل زندگی خود مورد حمله ی نیروهای مسلح به گاز فلفل و باتوم و سنگ و چماق و میل گرد شده به هر طریقی که می تواند از جان خود دفاع کند. جریان دفتر تحکیم وحدت و لیبرال های دانشگاه تهران در حالی خود را دانشجویی می دانند که در جریان حمله ی گارد ویژه ی ضد شورش به دانشجویان به جای حمایت از دانشجویان زخمی و بازداشتی به دفاع از نیروهای سرکوب گر برخواسته و در کمال وقاحت از زخمی شدن چند مامور گارد ویژه ابراز نگرانی می کنند. آیا به راستی قرار بر این است که همیشه دانشجویان سرکوب شوند و دم نزنند؟ گویا این آرزوی همیشگی دفتر تحکیم وحدت و لیبرال ها و در کل جریان راست است که هر گاه دانشجویان خواست های واقعی و رادیکال خود را فریاد بزنند با سرکوبی وحشیانه مواجه شوند چرا که به راستی هرگاه که هر جنبشی به سمت فریاد زدن حواست های واقعی خود برود ناخودآگاه کلیت نظم سرکوب گر را نشانه گرفته است.

در این بین جالب اینجاست که لیبرال های دانشگاه تهران که گویا خود را بسیار پیشروتر از دفتر تحکیم هم می دانند بیانیه ای به مراتب عقب مانده تر و راست گرایانه تر از بیانیه تحکیم صادر کرده اند. دفتر تحکیم وحدت با تمام راست گرایی سیاسی و دخالت دست های حکومتیان در آن، در بیانیه ی اخیر خود هیچ گاه رسما دانشجویان را به پرهیز از شعارهای سیاسی فرانخوانده و هیچ گاه حکومتیان را از نصایح خیرخواهانه ی خود بهره مند نکرده است و این هر دو کارهایی هستند که لیبرال های دانشگاه تهران انجام داده اند. دانشجویان را از سر دادن شعارهای سیاسی و برخوردهای خشن برحذر داشته و هوار کشیده اند که فقط به مسائل صنفی بپردازید و از همه جالب تر اینجاست که برای ختم قائله دست به دامان حوزویان به قول خود آزاده شده اند. آیا به راستی هم چنان کسی در دانشگاه وجود دارد که نداند هر خواسته ی صنفی برای دانشجویان تبدیل به یک خواسته ی سیاسی می شود؟ و آیا هنوز کسی هست که نداند هر خواسته ی صنفی در این کشور به صورت خود به خود یک خواسته ی سیاسی است؟ آیا اینکه دانشجویان خواهان آزاد شدن همه دانشگاهیانشان باشند تا این اندازه برای لیبرال ها دردناک است؟ آری این بار هم آقایان لیبرال همچون همیشه به جای حمایت از خواست های واقعی دانشجویان به آغوش حاکمان پناه برده و آنان را به رفتارهای مسئولانه و دولتمردانه دعوت کردند غافل از آنکه جمهوری اسلامی در این روزها در حال نشان دادن مسئولانه ترین و دولتمردانه ترین رفتار خود است که همانا چیزی جز رفتارهای مسئولانه و دولتمردانه شان در سرکوب جنبش های اصیل اجتماعی نیست. با این حال این چنین موضع گیری ای از سوی لیبرال های دانشگاه تهران چندان برای ما عجیب و غیر منتظره نبود. این همان جزئی نگری همیشگی لیبرال هاست که این بار هم به شکلی بی شرمانه بروز پیدا کرده است.

جدای از بررسی محتوای این دو بیانیه باید گفت که در واقع این یک پایان برای جریانات راست و سازشکار در دانشگاه محسوب می شود. دفتر تحکیم وحدت به عنوان قدیمی ترین ابزار دخالت جناح های حکومتی در دانشگاه و لیبرال ها به عنوان حلقه ی منفردی که از همان ابتدا دچار سازش های پیاپی با جریانات مختلف شده بودند، با صدور این بیانیه ها مرگ حود را در جنبش دانشجویی به صورت رسمی اعلام کردند. کما اینکه مدت هاست مرگشان برای جنبش دانشجویی ثابت شده است.

دفتر تحکیم وحدت به عنوان جریانی دست ساز حکومت که از همان ابتدای پیدایش برای سرکوب جنبش دانشجویی آفریده شد هیچ گاه این وظیفه ی تاریخی اش را فراموش نکرده و با کرنش های دائمی به بارگاه حکومت اسلامی همیشه تعلق خاطر خود را به نظم سرکوب گر موجود ثابت کرده است. هم چنین لیبرال های دانشگاه تهران نیز پرونده ی سازش ها و ائتلاف هایشان با جریان ها، طیف ها و شخصیت های مختلف راست برای همگان آشکار است و دیگر برای دانشجویان معترض شکی باقی نمانده است که این حلقه نه تنها هیچ ربطی به جنبش دانشجویی و خواسته های واقعی دانشجویان ندارد بلکه در صورت نیاز به سادگی تمام در صف نیروهای حاکمیت می هم ایستد. این هر دو جریان امروز بیش از هر زمان دیگری در پیشگاه جنبش دانشجویی ضعف و حقارت خود را به اثبات رسانده اند. در این بین دفتر تحکیم وحدت که در جریان بازداشت ها و سرکوب گسترده ی دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب نه تنها ار آنان حمایت نکرده بلکه با دولتمردان غیور جمهوری اسلامی وارد لابی و بده بستان بر سر این مسئله شده بود، سرسپردگی خود را پیشاپیش اعلام کرده بود ولی امروز و با صدور علنی این دو بیانیه تکلیف جنبش دانشجویی با این دو جریان به راستی مشخص شد.

اگر آنان جنبش دانشجویی را در موقعیتی لرزان می بینند، دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب جنبش دانشجویی را در آستانه ی تولدی دوباره می دانند. اگر آنان دانشجویان را به آرامش دعوت می کنند، دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب اعتراضات خود را با برگزاری تجمعات چند هزار نفره اعلام می کنند. اگر آنان دانشجویان را از سر دادن شعارهای سیاسی برحذر می دارند، فریاد دانشجوی زندانی آزاد باید گردد خیابان امیرآباد را به لرزه در میآورد و اگر آنان برای اعضای مجروح گارد ویژه دل می سوزانند دانشجویان معترض آزادیخواه و برابری طلب در برابر تجاوز آشکار گارد ویژه ضد شورش به محل زندگیشان قهرمانانه مقاومت می کنند.

جنبش دانشجویی مدتهاست که راه خود را از شما آقایان جدا کرده است! شما نه مدافع خواست صنفی دانشجویان و نه مدافع آزادی های سیاسی و اجتماعی در دانشگاه هستید.

آری این است قدرت جنبش دانشجویی و قدرت شعار آزادی و برابری، این است حمایت بی نظیر دانشجویان آزادیخواهان و برابری طلب از یاران دربندشان و این است صف متحد دانشجویانی که هیچ توهمی نسبت به هیچ جناحی در حاکمیت ندارند و شکی نداشته باشید که زین پس هیچ سرسپرده ای را یارای آن نخواهد بود که در برابر جنبش دانشویی به سخن سرایی هایی از این دست بپردازد.

کاوه عباسیان

سخنگوی دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر کشور

derafshmag — Thu, 31 Jan 2008 15:21:18 GMT

فرزاد حسن زاده و محمد زراعتی با خانواده خود تماس گرفتند و از سلامتی خود خبر دادند.

قرار است بزودی به خانواده های آن ها قرار ملاقات بدهند.

derafshmag — Thu, 31 Jan 2008 14:22:18 GMT

آقای «رامین فتاحی»، برادر استاد پیمان فتاحی بر اثر فشارهای وارده در زندان اوین، درگذشت

derafshmag — Thu, 31 Jan 2008 14:21:18 GMT

متاسفانه چند شب قبل مطلع شدیم جناب آقای رامین فتاحی برادر استاد پيمان فتاحي مسئول جمعيت ال ياسين به خاطر شدت گرفتن بيماري بر اثر فشارهای وارده در اوین درگذشت.وی چندي پيش و در امتداد بازداشت پيمان فتاحي، توسط وزارت اطلاعات دستگير و بعد از 45 روز به دليل بروز مشكوك بيماري كليوي در بهداري اوين بستري و سپس موقتاً آزاد شد.قابل ذکر است که خود آقای پيمان فتاحي معروف به ايليا مسئول جمعيت بزرگ ال ياسين نيز بعد از تحمل 6 ماه انفرادي در بند 209 زندان اوين و بعد از گذراندن شديدترين شكنجه هاي روحي و رواني، در تاريخ 30/8/86 با وثيقه 300 ميليون توماني آزاد شد. اتهام پيمان فتاحي تلاش براي گسترش ليبراليزم معنوي در بين جوانان، نوشتن كتاب تعاليم حق، فرقه سازي، بدعت گذاري، توطئه بر عليه اسلام و نظام اسلامي مي باشد.

در حال حاضر نيز يكي از برادران پيمان فتاحي به منظور افزايش فشارهاي رواني به ايشان جهت قبول شرايط نظام براي انحلال شبكه بزرگ NGO ، در زندان اوين به سر مي برد.

گفته مي شود دستگاه امنيتي جمهوري اسلامي قصد دارد بيشتر اعضاء خانواده و نزديكان استاد پيمان فتاحي را براي تحقق مطالباتي كه در اين زمينه دارد، دستگير كند. گفته مي شود همسر و خانواده رامين فتاحي تحت فشارهاي فوق العاده اي قرار دارند تا هرگونه ارتباط بين بيماري و مرگ ايشان را با زمان بازداشت و بستري شدن طولاني مدت در بهداري 209 انكار نمايند. قابل ذكر است كه رامين فتاحي صاحب سه فرزند مي باشد و طي سالهاي اخير به دليل ارتباط خانوادگي با پيمان فتاحي، به واسطه دخالت هاي دستگاه امنيتي از احراز هرگونه شغل دولتي محروم بوده است.لازم به ذكر است جمعيت ال ياسين متشكل از تعداد زيادي NGO، نشريات و موسسات فرهنگي و انجمن هاي تفكري و تحقيقاتي با دهها هزار عضو مي باشد كه سالهاست براي انحلال خود تحت فشار حكومت قرار دارد. هم اكنون پيمان فتاحي به دليل وخامت و شدت خونريزي ها، در بيرون از زندان است و قرار است به زودي دادگاه وي تشكيل شود. گفته مي شود كه حكم دادگاه وي قطعاً اعدام خواهد بود.

منبع: یاسین نیوز

دستگیری سلمان یزدان پناه - شکنجه رفیق بیژن صباغ

derafshmag — Thu, 31 Jan 2008 14:21:18 GMT

سلمان یزدان پناه دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران شب گذشته حین خروج از کوی دستگیرشد .دستگیری وی مرتبط با تجمعات اخیر کوی بوده است

بنا بر اخبار موثق رفیق بیژن صباغ تحت شدیدترین شکنجه های جسمی قرار دارد.رفیق بیژن از فعالین سیاسی و اجتماعی چپ دانشگاه مازندران است که هم اکنون از طرف یک تیم بازجویی که از اطلاعات ساری به اوین فرستاده شده است مورد بازجویی و سخت ترین شکنجه ها قرار دارد